kunnen we Jezus een handje geven?

een vraag die ik kreeg toen we rond de periode van de Sint zaten.
de Sint kan je een handje geven, Jezus niet, want die is door. maar waarom leren we er dan over?
die heeft speciale dingen gedaan waardoor de mensen later nog aan hem denken.

en toen een bedenkelijk gezicht...

beginsituatie

als ik mens en levensonderhoud bekijk, zie ik mezelf niet als deskundige, maar ook niet als leek. de meeste dingen kan ik wel plaatsen, maar extra uitdieping is geen overbodige luxe.

Mens en zingeving is een dimensie die ik moet uitdiepen. dan spreek ik vooral over de verschillende religies zoals boedisme en islam enzo.

Voor mens en het muziche gaat het een dubbel gevoel zijn. ik kan kunst waarderen maar vind het zelf moeilijk om een eigen mening te vormen over kunst. ik ken er niets van en wil dan ook geen oordeel scheppen.

voor de dimensie mens en samenleving zit ik een beetje op een dwaalspoor. van politiek ken ik niets en eigenlijk interesseerd het me ook niet. ook EU en NATO en al die dingen doen bij mij niet echt een belletje rinkelen. je hoort van die naam, maar daar stopt het dan ook.

technisch ben ik het minst van al. ik ken wel de rode lijnen, maar qua uitdieping zit ik daar nergens.

mens en natuur is hetgene me het felst kan boeien in een WO les.
Ik leer graag dingen van natuur, al ben ik daar zeker geen deskundige in.

mens en tijd zegt me net iets minder. de geschiedenis heeft me vroeger nooit echt kunnen boeien, en toen de interesse er kwam, was het vak op zen einde aan het lopen.
hierin wil ik voor mezelf wel groeien. een beetje geschiedenis kennen (zoals die van België) kan nooit kwaad!
eigenlijk geld dit ook voor mens en ruimte

TOV+ Naomi

TOV:

ik heb een hele bundel van TOV 1 doorgenomen. ook omdat ik die zou gebruiken in mijn klasje.
bij ons op school gebruiken alle klassen een TOV handleiding. alleen is deze niet zo simpel aangezien we BLO zijn.
mijn klas is een speelleerklasje en daarvoor is TOV 1 te moeilijk.
hierin wordt al veel gevraagd om op te schrijven en te lezen. en dat is hetgene wat mijn kinderen nog niet kunnen.
blijkbaar is er ook een TOV voor kleuters en nu gaan we die proberen vast te krijgen.

Wat ik bij TOV wel leuk vind zijn al de extra boeken en materialen die je kan gebruiken.

Naomi:
Naomi en Simon vind ik leuke tijdschriften. wij hebben er eentje voor de leerkracht die er de dingen uit kopieerd die we nodig hebben.
ook hier moet ik bekijken wat nog haalbaar is en wat te moeilijk.
Naomi is eigenlijk nog vrij simpel. en mooi in thema.
als ik het puur praktisch bekijk ha ik het exemplaar liever in A4 druk zodat de prenten klassikaal duielijker zouden zijn.

Met Samuel heb ik geen ervaring.

vraagje

Eigenlijk heb ik een vraagje voor men lezers.

Al lange tijd vraag ik me af met welke verhale je best naar voren kan komen in het begin van het schooljaar...
Jezus moet nog geboren worden, dus hij kan er nog niet bij zijn, maar welke verhalen doe je dan best wel, en welke op welke moment.
Ik heb al gezocht in leerplannen en jaarplannen, en allemaal zeggen ze dat Zaccheus degene is om met te starten, maar waarom?

Iemand een antwoord?

de kinderbijbel: het avontuur van God en mens

Dit is echt een wonder.

Als ik zou rondvragen in de buurt zal iedereen al wel gehoord ebben van Abraham en Sara. Of Isaac, en Jacob.
Maaaaaaaaar.... wie kan me ook het juiste verhaal vertellen dat er achter hangt.
Iedereen kent namen van hoors, maar ik wist niet dat er buiten de vader van Jezus ook nog een andere Jozef in de bijbel voorkwam. Namelijk een kleiene kerel die verkocht werd aan Egyptenaren door ijn grotere broers. Door hem is het volk ook in Israël gekomen.

Ik moet bekennen dat ik echt geen goede lezer ben en me er ook niet kan aanzetten. Daarom had ik dit lezensteeds maar uitegsteld. Maar ik moet bekennen dat die bijbel wel vlotjes verder gaat...

eigenlijk kijk ik al stiekem uit naar het volgende verhaal...

en voor de eerste keer schrijf ik onder het lezen zelfs dingen op die me moeten bijblijven ...

Waar gaat dit naartoe:) ...

in de kijker: eet aan mijn tafel

Hier heb ik nooit bij stil gestaan.

kinderen worden gedoopt, doen hun eerste communie, plechtige communie volgt dan...

maar naar de betekenis daarachter heb ik nooit gezocht.
blijkbaar heeft alles te maken met het samen eten en het brood.

" Eerste Communie is één van de drie stappen in de inwijding of initiatie in het christelijke geloof. De eerste stap is de doop met water, meestal in het eerste levensjaar van het kind. Door de doop wordt hij of zij opgenomen in de kerkgemeenschap. De tweede stap is de Eerste Communie, de eerste keer dat het kind volledig mag deelnemen aan de 'Maaltijd van de Heer' of eucharistie en het heilig brood ontvangt (te communie gaat). De derde stap is het vormsel, dat meestal rond 12-jarige leeftijd wordt toegediend door de bisschop. Door handoplegging en zalving ontvangen de kinderen of jongeren de Heilige Geest, de kracht die hen in hun leven zal sterken. Doopsel, vormsel en eucharistie worden sacramenten genoemdt "


is dit niet geweldig!!
Ik heb de eer gekregen om 6 kinderen voor te bereiden op hun eerste heilige maaltijd.
en ik ga er echt mijn best voor doen om hen alles duidelijk te maken.

op het einde van het artikel stond er een hele uitleg over "eten".

Leven we om te eten? of eten we om te leven...
zulke dingen zijn dingen waar je eeuwig over kan denken..

henna

Henna in de klas, tis een optie.

Twee meisjes uit de grotere groep hadden henna op hun handen. Ik vroeg hen over het wat en hoe van die dingen en eigenlijk kregen ze dat allemaal goed verteld.

Dus.... die meisjes mochten wel eens over henna komen vertellen aan mijn kleine mannekes!!

Daar kwamen ze aan... gepakt en gezekt met hun henna in de doos.
Alles meisjes wilden henna, de jongens vonden het maar vies.

"Het is precies kak" zei een meisje. "Het stinkt" zei een jongen.
Ik merkte dat ze er wel plezier aan hadden.

Henna komt van de boom. de blaadjes of de takken of de wortels. En de kleur verschilt naargelang de boom die ze gebruiken.
Henna wordt als versiering gebruikt. Maar de plaats en de tekening van Henna had blijkbaar geen echte speciale betekenis.


Voor mezelf en de kinderen was het een leerrijk moment.
Bedankt meisjes!

bezoek naar het kerkhof

Ik ben met mijn kinderen naar het kerkhof gegaan. dit natuurlijk in het kader van Allerheiligen. maar aangezien ik 8 kinderen heb waarvan 4 migranten is dit niet altijd even simpel.

toch was ik voldaan toen ik terug kwam...

via de doos vol gevoelens heb ik de gevoelens verdrietig en bang uitgelegd.
dan de logische lesjes en hebben ze een tekening gemaakt. een tekening voor de dode mensen en om het kerkhof een beetje op te fleuren.

op weg naar het kerkhof begonnen de kideren al zenuwachtig te worden. het regende een beetje en het was lekker koud.
we kwamen er aan en ik maakte met de kinderen wel enkele afspraken voor we binnen gingen.
we gingen stil zijn en op de paadjes blijven. voor de rest vond ik dat ze gewoon eens heel goed moesten rondkijken, en daarna deden we dat dan wel samen.

nadat men kinderen vol bewondering vele kleine details hadden opgemerkt riep ik ze weer samen.
we gingen samen naar al die kleine dingetjes kijken.
waarom staan er 2 foto's hier?
waarom heeft die een vlag van België?
waarom is die pot kapot? (ook zulke vragen stellen ze)
wie is dat op dat kruis?
waarom zijjn die mensen dood?
...

na samen nadenken en een antwoord formuleren dat voor hen ook aanvaardbaar was begon ik over iets helemaal anders. daar waren ook mensen die gecremeerd waren.
hoe ik hen dit moest uitleggen vond ik heel moeilijk. eerst en vooral moesten ze door hebben dat een hele kist niet in zulk klein vakje kon. doch dachten sommige dat ze er gehurkt in lagen.
dan moest ik hen vertellen dat ze dood waren en dan opgebrand waren. maar dit op een manier zodat er geen nachtmerries zouden opduiken...

eigenlijk moet ik zeggen dat het me niet helemaal gelukt is. ze verstonden maar niet hoe het kon dat iemand door een vuur ging.
ik ga na de vakantie kijken of ze er nog fel mee bezig zijn. en dan knoop ik dit terug aan.


maar ik was voldaan van de interesse die de kinderen hadden vor het kerkhof. en ik stond versteld met welk respect ze door at kerkhof wandelde.

dikke duim voor mijn kindjes!!!

Juf Julie