Henna in de klas, tis een optie.
Twee meisjes uit de grotere groep hadden henna op hun handen. Ik vroeg hen over het wat en hoe van die dingen en eigenlijk kregen ze dat allemaal goed verteld.
Dus.... die meisjes mochten wel eens over henna komen vertellen aan mijn kleine mannekes!!
Daar kwamen ze aan... gepakt en gezekt met hun henna in de doos.
Alles meisjes wilden henna, de jongens vonden het maar vies.
"Het is precies kak" zei een meisje. "Het stinkt" zei een jongen.
Ik merkte dat ze er wel plezier aan hadden.
Henna komt van de boom. de blaadjes of de takken of de wortels. En de kleur verschilt naargelang de boom die ze gebruiken.
Henna wordt als versiering gebruikt. Maar de plaats en de tekening van Henna had blijkbaar geen echte speciale betekenis.
Voor mezelf en de kinderen was het een leerrijk moment.
Bedankt meisjes!
28 okt 2008
bezoek naar het kerkhof
Ik ben met mijn kinderen naar het kerkhof gegaan. dit natuurlijk in het kader van Allerheiligen. maar aangezien ik 8 kinderen heb waarvan 4 migranten is dit niet altijd even simpel.
toch was ik voldaan toen ik terug kwam...
via de doos vol gevoelens heb ik de gevoelens verdrietig en bang uitgelegd.
dan de logische lesjes en hebben ze een tekening gemaakt. een tekening voor de dode mensen en om het kerkhof een beetje op te fleuren.
op weg naar het kerkhof begonnen de kideren al zenuwachtig te worden. het regende een beetje en het was lekker koud.
we kwamen er aan en ik maakte met de kinderen wel enkele afspraken voor we binnen gingen.
we gingen stil zijn en op de paadjes blijven. voor de rest vond ik dat ze gewoon eens heel goed moesten rondkijken, en daarna deden we dat dan wel samen.
nadat men kinderen vol bewondering vele kleine details hadden opgemerkt riep ik ze weer samen.
we gingen samen naar al die kleine dingetjes kijken.
waarom staan er 2 foto's hier?
waarom heeft die een vlag van Belgiƫ?
waarom is die pot kapot? (ook zulke vragen stellen ze)
wie is dat op dat kruis?
waarom zijjn die mensen dood?
...
na samen nadenken en een antwoord formuleren dat voor hen ook aanvaardbaar was begon ik over iets helemaal anders. daar waren ook mensen die gecremeerd waren.
hoe ik hen dit moest uitleggen vond ik heel moeilijk. eerst en vooral moesten ze door hebben dat een hele kist niet in zulk klein vakje kon. doch dachten sommige dat ze er gehurkt in lagen.
dan moest ik hen vertellen dat ze dood waren en dan opgebrand waren. maar dit op een manier zodat er geen nachtmerries zouden opduiken...
eigenlijk moet ik zeggen dat het me niet helemaal gelukt is. ze verstonden maar niet hoe het kon dat iemand door een vuur ging.
ik ga na de vakantie kijken of ze er nog fel mee bezig zijn. en dan knoop ik dit terug aan.
maar ik was voldaan van de interesse die de kinderen hadden vor het kerkhof. en ik stond versteld met welk respect ze door at kerkhof wandelde.
dikke duim voor mijn kindjes!!!
Juf Julie
toch was ik voldaan toen ik terug kwam...
via de doos vol gevoelens heb ik de gevoelens verdrietig en bang uitgelegd.
dan de logische lesjes en hebben ze een tekening gemaakt. een tekening voor de dode mensen en om het kerkhof een beetje op te fleuren.
op weg naar het kerkhof begonnen de kideren al zenuwachtig te worden. het regende een beetje en het was lekker koud.
we kwamen er aan en ik maakte met de kinderen wel enkele afspraken voor we binnen gingen.
we gingen stil zijn en op de paadjes blijven. voor de rest vond ik dat ze gewoon eens heel goed moesten rondkijken, en daarna deden we dat dan wel samen.
nadat men kinderen vol bewondering vele kleine details hadden opgemerkt riep ik ze weer samen.
we gingen samen naar al die kleine dingetjes kijken.
waarom staan er 2 foto's hier?
waarom heeft die een vlag van Belgiƫ?
waarom is die pot kapot? (ook zulke vragen stellen ze)
wie is dat op dat kruis?
waarom zijjn die mensen dood?
...
na samen nadenken en een antwoord formuleren dat voor hen ook aanvaardbaar was begon ik over iets helemaal anders. daar waren ook mensen die gecremeerd waren.
hoe ik hen dit moest uitleggen vond ik heel moeilijk. eerst en vooral moesten ze door hebben dat een hele kist niet in zulk klein vakje kon. doch dachten sommige dat ze er gehurkt in lagen.
dan moest ik hen vertellen dat ze dood waren en dan opgebrand waren. maar dit op een manier zodat er geen nachtmerries zouden opduiken...
eigenlijk moet ik zeggen dat het me niet helemaal gelukt is. ze verstonden maar niet hoe het kon dat iemand door een vuur ging.
ik ga na de vakantie kijken of ze er nog fel mee bezig zijn. en dan knoop ik dit terug aan.
maar ik was voldaan van de interesse die de kinderen hadden vor het kerkhof. en ik stond versteld met welk respect ze door at kerkhof wandelde.
dikke duim voor mijn kindjes!!!
Juf Julie
Abonneren op:
Posts (Atom)